Pełnomocnictwo do reprezentowania strony w postępowaniu podatkowym przekracza zwykły zarząd, dlatego powinno być udzielone odrębnie lub potwierdzone w trakcie czynności postępowania.

STAN FAKTYCZNY

Organy podatkowe zarzuciły spółce z ograniczoną odpowiedzialnością błędy w rozliczeniu VAT za miesiące kwiecień, maj i czerwiec 2006 r. W sprawie spór dotyczył jednak pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przez jej pełnomocnika - doradcę podatkowego - w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Problem, jaki musiał rozstrzygnąć sąd administracyjny, dotyczył stanu faktycznego. Spółka reprezentowana przez pełnomocnika - doradcę podatkowego - złożyła odwołania od decyzji oraz złożyła wnioski o wstrzymanie ich wykonania. Na wezwanie organu do uzupełnienia braków formalnych złożonych pism pełnomocnik przesłał na adres organu potwierdzone osobiście, jako zgodne z oryginałem, pełnomocnictwo szczególne wraz z opłatą skarbową. Pełnomocnictwo obejmowało umocowanie do złożenia odwołań oraz umocowanie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego udzielone przez pełnomocnika spółki.

Organ odwoławczy miał wątpliwości co do zakresu przedłożonego pełnomocnictwa, zwrócił się do spółki o wyjaśnienie, czy pełnomocnictwo dla osoby, która udzieliła pełnomocnictwa w imieniu spółki, obejmuje również umocowanie do wnoszenia przez tego pełnomocnika odwołań od decyzji organów podatkowych. Ostatecznie sprawą treści pełnomocnictwa zajął się sąd administracyjny.

Sąd zwrócił uwagę, że złożenie odwołania od decyzji organu podatkowego, tj. wdanie się w spór mający co prawda na celu ochronę interesów mocodawcy, jednakże mogący narazić go również na dodatkowe nieprzewidziane koszty i inne konsekwencje, jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. A co za tym idzie, do skutecznego dokonania czynność ta wymaga pełnomocnictwa rodzajowego bądź szczególnego. Pełnomocnictwo do reprezentowania strony w postępowaniu podatkowym przekracza zwykły zarząd, dlatego powinno być udzielone odrębnie lub potwierdzone w trakcie czynności postępowania. Za właściwe zatem i niebudzące wątpliwości sąd uznał postępowanie organu podatkowego.

W toku postępowania odwoławczego, zainicjowanego zażaleniami strony na postanowienia o pozostawieniu odwołań i wniosków bez rozpatrzenia, spółka odpowiedziała na wezwanie do uzupełnienia braków. Organ, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, miał obowiązek rozpoznać ponownie kwestię należytego wykazania w postępowaniu odwoławczym zakresu umocowania pełnomocnika oraz prawidłowości pozostawienia bez rozpatrzenia odwołań i wniosków wniesionych przez stronę.

Wyrok WSA w Rzeszowie z 8 lipca 2008 r., niepublikowany

SYGN. AKT I SA/Rz 361/08

Aleksandra Tarka