30 czerwca 2008 r. podpisaliśmy umowę o pracę na czas określony (na trzy miesiące) z osobą, która miała podjąć zatrudnienie od 1 lipca 2008 r. Osoba ta nie stawiła się jednak do pracy. Przesłała pocztą zaświadczenie lekarskie stwierdzające jej niezdolność do pracy z powodu choroby od 1 do 18 lipca i kolejne od 19 lipca do 1 sierpnia 2008 r. W umowie o pracę określono, że pracownica będzie otrzymywała wynagrodzenie zmienne. Poprzednio była zatrudniona na podstawie umowy o pracę przez dwa lata do 20 czerwca 2008 r. Czy pracownicy przysługują świadczenia z tytułu choroby, a jeżeli tak, jak ustalić podstawę ich wymiaru, skoro nie przepracowała ani jednego dnia?
Tak
Od 1 lipca 2008 r. zatrudniona osoba ma status pracownika i prawo do świadczeń z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby. Do wymaganego od pracownicy trzydziestodniowego okresu ubezpieczenia chorobowego wlicza się poprzednie okresy tego ubezpieczenia, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni.
Jeżeli w umowie o pracę określono termin jej rozpoczęcia, to od tej daty powstał stosunek pracy, nawet jeżeli pracownik nie przystąpił do pracy. Gdy nieprzystąpienie do pracy następuje z winy pracownika, to pracodawca może stosować przewidziane prawem sankcje, aż do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika włącznie. Jeżeli jednak pracownik nie stawił się do pracy z przyczyn usprawiedliwionych, to sankcji takich nie można stosować.
Jeżeli zatem z osobą, o której mowa w pytaniu, podpisano umowę o pracę z określeniem terminu jej rozpoczęcia na dzień 1 lipca 2008 r., to od tego dnia osoba ta ma status pracownika i prawo do świadczeń z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby, tj. do:
wynagrodzenia za czas choroby, jeżeli u poprzedniego pracodawcy nie wykorzystała okresu wypłaty tego wynagrodzenia w części lub w całości,
zasiłku chorobowego, jeżeli w poprzednim zakładzie pracy w 2008 roku zostało wypłacone wynagrodzenie za czas choroby za okres 33 dni.
Gdy pracownik stał się niezdolny do pracy z powodu choroby przed upływem pierwszego miesiąca kalendarzowego zatrudnienia, a w umowie o pracę określono, że będzie otrzymywał wynagrodzenie zmienne, podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego stanowi wynagrodzenie uzupełnione do wysokości, jaką pracownik otrzymałby, gdyby przepracował pełny miesiąc. Z uwagi, że pracownik stał się niezdolny do pracy z powodu choroby, zanim zaczął świadczyć pracę i w związku z tym nie osiągnął żadnego wynagrodzenia, podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego należy ustalić z uwzględnieniem przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia wypłaconego za ten miesiąc pracownikom zatrudnionym na takim samym lub podobnym stanowisku pracy u pracodawcy, u którego świadczenia te przysługują. Jeżeli na przykład oprócz pracownika na takim samym lub podobnym stanowisku są zatrudnione jeszcze dwie osoby i za lipiec 2008 r. osoby te otrzymały wynagrodzenie w kwotach odpowiednio 3600 zł i 2980 zł, to podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby lub zasiłku chorobowego dla pracownika będzie stanowiła kwota 3290 zł (3600 zł + 2980 zł = 6580 zł; 6580 zł: 2 = 3290 zł), po pomniejszeniu o kwotę składek na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracowników (13,71 proc.) wynoszącą 451,06 zł, czyli 2838,94 zł.
ANETA MAJ
ekspert od zasiłków
PODSTAWA PRAWNA
Art. 4 ust. 1 i 4, art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 z późn. zm.).
Art. 26 i art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).